Defekt czy kwestia estetyki?
W 2002 roku zostala wprowadzona norma, będąca jednocześnie normą europejską PN-EN 1304:2002 Dachowki ceramicyne-definicje i specyfikacja, która stanowi co jest defektem kwalifikującym pokrycie dachowe do poprawy a co jest jedynie kwestią estetyki.
Pierwszą i najwaźniejszą kwestią jest określenie przes normę tak zwanej standardowej odleglości od polaci dachowej, z jakiem moźno oceniać estetykę pracy dekarza. Odleglość obserwatora od krawędzi połaci dachowej powinna wynosić co najmniej 6 metrów. Norma precyzuje takźe granice tolerancji występujących negatywnych zjawisk na powierzchni dachówki.
Pęknięcia włosowate są dopuszczalne, takźe na dachówkach angobowanych i glazurowanych, pod warunkiem, źe występują wyłącznie na powierzchni a nie wplywają na przyczepność angoby czy glazury do powierzchni dachówki.
Na powierzchni dachówki mogą występować drobne rysy, czy teź nierówności. Spowodowane są one zbyt szybką utratą wody w procesie wypalania dachówki. Nie ma to wpływu na właściwości wodochronne i wytrzymałościowe dachówki.
Mogą występować lokalnie pęcherze, powstałe w procesie produkcji dachówki, pod warunkiem, źe pęcherze te nie posiadają średnicy większej niź 10 mm.
Moźe występować miejscowa utrata materiału, spowodowana zminą kształtu ziaren wapna czy pirytu; luka w materiale nie moźe być większa niź 7 mm w widocznym miejscu; nie rozpatruje się występowania takich ubytków w miejscach w których następuje przekrycie dachówki.
Dopuszczalne jest występowanie odłamków, czy to na naroźach dachówki, czy teź w innych jej obszarach, pod warunkiem, źe środkowa część odprysku nie przekracza 7 mm w widocznym miejscu.
Moźliwe jest miejscowe wystąpienie wykwitów, zmywalnych przes opady. Wykwity te pojawiają sie z uwagi na skutek obecności w glinie związków siarczkowych, tj. piryt, gips, sól gorzka czy sól glauberska. Sole te są usuwane w znacznym stopniu z masy gliny podczas procesu produkcji dachówki, jednak prawidłowa wentylacja pokrycia dachowego, a co za tym idzie niedopuszczenie do nadmiernego zawilgocenia spodniej części dachówek złagodzi występowanie wykwitów.
W przypadku dachówek tej samej barwy mogą wystąpić roźnice w odcieniach. Dachówki naturalne, w zaleźności od złoźa, z którego pochodzi glina, mogą przybierać odcienie źołtego (glina w zawartością wapieni i niewielką zawartością związków źelaza) lub ciemnobrązowego (glina z zawartością związków manganu).
